Politiek is veel te vaak een kwestie van witte mannen.

Vreemd genoeg neemt het aantal vrouwen in de politiek alleen maar af.

In dit boek bespreekt Julia Wouters dit gegeven. Als voormalig rechterhand van Lodewijk Asscher, als politiek adviseur en speechschrijver, geeft ze een verhelderend inzicht gebaseerd op veel interviews en literatuur.

De percentages die ze noemt zijn soms ronduit schokkend. We hebben te maken met een loonkloof, oneerlijke verdeling van zorgtaken, economische onzelfstandigheid en ondervertegenwoordiging in de politiek en op hoge managementfuncties.

Dat alles kunnen we niet alleen aan het old-boys-network toe schrijven. Sommige vrouwen die het “gemaakt hebben” stellen zich op als queen bee en doen neerbuigend over andere vrouwen. Als er meer vrouwen komen, gaat de onderlinge concurrentie lijken op een krabbenmand waar niemand omhoog komt omdat de rest zich terug trekt.

Dit boek is een aanrader voor zowel vrouwelijke als mannelijke raamambtenaren.

Als eerste door de analyse op welke manier vrouwen worden benadeeld in een wereld die mannen en mannelijkheid als maatstaf neemt.

Maar vooral vanwege de nieuwe vocabulaire die ik geleerd heb. Want mansplaining, manterrupting, manspreading en vooral menstruhater zijn onvergetelijke termen.

Ook de vrouwelijke tegenhanger van het bekende Peter-principle (promotie tot het punt van je incompetentie), het Paula-principle (werken onder je niveau) vond ik een prachtige vondst.

maaike borgdorff-dries

Dit is een bijdrage van gastblogger Maaike Borgdorff-Dries.
Wil je meer over haar weten?
Klik dan hier op haar LinkedIn profiel.