Wij ambtenaren zijn er een ster in om simpele dingen ingewikkeld te maken. Ingewikkelde dingen simpel maken, daar zijn we dan weer minder goed in.

Dat kan natuurlijk aan de systeemwereld liggen waarin we werken.

Kijk alleen al naar het bestuurlijk besluitvormingsproces waarmee we te maken hebben. En ik zeg niet dat dat per definitie fout is. We werken met publiek geld. We werken voor onze inwoners. Hebben te maken met rechtsgelijkheid. Dat zijn goede principes. Maar … het kan wel simpeler.

We hoeven niet altijd eerst een startnotitie en bestuursopdracht te schrijven om te komen tot een visie. Die visie wordt dan weer omgezet in beleid. Dan wordt er een verordening opgesteld. Deze moet dan weer vertaald worden naar beleidsregels. Deze worden omgezet naar een werkprocessen en ondersteunende automatisering, bijpassend personeel … [even ademhalen om deze zin verder af te kunnen maken] … om tot actie over te kunnen gaan.

Trouwens … het kost je 3 seconden om voorgaande alinea te lezen. Om dit te realiseren ben je toch al snel 3 jaar verder.

Er zijn echt simpele oplossingen te bedenken. Een echte raamambtenaar is hier meester in. En als de raamambtenaar verlegen zit om inspiratie, leest hij …

Zo simpel kan het zijn. Simpele oplossingen voor lastige problemen.
Van Richard Engelfriet.

Dit boek bevat 30 simpele oplossingen voor moeilijke problemen. Het bedenken van simpele oplossingen is knap lastig. Gelukkig vind je in dit boek inspirerende tips en praktische voorbeelden om direct mee aan de slag te gaan.

Je leert bijvoorbeeld hoe je:

– met een simpel worstenbroodje levens kunt redden;
– met een sticker wetsovertreders kunt vangen;
– bergen werk kunt verzetten zonder zelf een poot uit te steken;
– met het organiseren van een feestje pijnlijke bezuinigingen kunt voorkomen.

Die eerste zal ik even kort toelichten. Die is lekker aansprekend voor ons ambtenaren.

Worstenbroodje

De vraag: Hoe kun je de zorg verbeteren in een GGZ instelling?

Gaan je hersens al kraken? Denk je aan een cultuuromslag? Het aanpassen van protocollen? Extra opleidingen voor personeel?

Dat zijn ingewikkelde oplossingen. De vraag is echter heel simpel. Hoe verbeter je de zorg?

Ik zal je een tip geven. Denk vanuit de patiënt.

Verplaats je in zijn situatie. Wat heb jij nodig om je beter te voelen? Je komt binnen. Je bent agressief en verward. Je hebt waarschijnlijk al lange tijd niet gegeten. En dan wordt je in een isoleercel gezet omdat je onhandelbaar bent.

Stel je voor dat er iemand in die situatie, op een aardige toon, aan jou zou vragen of je een worstenbroodje lust.

Je kalmeert. En een isoleercel is niet nodig.

De zorg is verbetert.

Zo simpel kan het zijn!